The Closet ตู้แดนนรก มิได้ผุดมิได้กำเนิด 

The Closet ตู้แดนนรก มิได้ผุดมิได้กำเนิด – ผีเจมส์ วาน เคล้าทรงเจ้าเข้าผี งานวัฒนธรรมสยดสยองที่โคตรฉลาดหลักแหลมรวมทั้งสนุกสนานอย่างร้ายกาจ ด้วยหวังล้างหัวใจจากการสูญเสียไปในอุบัติเหตุรถยนต์ ซังวอน (ฮา จองอู) นักออกแบบชายหนุ่มได้พา อินา (ฮอยูล) บุตรสาววัย 11 ขวบหนีจากเมืองใหญ่ไปอยู่ที่พักหรูในป่า แต่ว่าสิ่งที่แถมมาพร้อมกับบ้านข้างหลังนี้นอกเหนือจากความเลิศหรูก็คือตู้ที่มีไว้สำหรับใส่เสื้อผ้าโบราณในห้องนอนของอินาที่กระตุ้นแล้วส่งผลให้มีการเกิดเหตุแปลกๆกับตัวอินาอีกทั้งการพูดคุยกันกับเพื่อนฝูงในจินตนาการรวมทั้งยังมีตุ๊กตาผ้าเก่าๆที่ไม่เคยรู้อินาเอามาจากไหน แต่ว่าแล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเมื่ออยู่ๆอินาก็ล่องหนไปร่วมเดือน จนถึง คยองฮุน (คิม นัมกิล) หมอปราบผีชายหนุ่มที่ตามสืบเรื่องราวของเด็กที่ล่องหนไปในบ้านได้เข้ามาร่วมมือกับ ซังวอน เพื่อตามหาข้อเท็จจริงแล้วก็พา อินา กลับมาก่อนทั้งหมดทุกอย่างจะสายเหลือเกิน พูดได้ว่าจากกระแส Parasite ครอบครองออสการ์คงจะทำให้ปีนี้พวกเราได้ดูหนังประเทศเกาหลีในโรงกันมากยิ่งขึ้นแน่นอนและก็ที่ไม่รอคอยช้าเลยก็คือสตูดิโอผู้ครอบครองเดียวกันอย่าง Cj Entertainment ที่ขอเสิร์ฟหนังสยองขวัญบล็อกบัสเตอร์ทำเงินจากประเทศเกาหลีอย่าง The Closet มาให้ชาวไทยได้ลองกันต่อ ยิ่งตลาดหนังประเทศไทยที่หนังผีเป็นแนวหนังชูโรงด้วยแล้ว ก็มิได้ยากเกินคาดทายใจเลยว่างานนี้กะมาทำเงินเอาตังค์จากนักดูหนังคนไทยแน่นอนแต่ว่าจะทำหนังผีตามกระแสหนังผีเอเซียราวกับตอนแรกปี 2000 ก็กะไรอยู่ โอกาสนี้หนังอย่าง The Closet เลยแต่งรสเพิ่มอีกทั้งหลักสำคัญชนชั้นสม่ำเสมอมาจาก Parasite และก็แถมด้วยวัฒนธรรมเชมัน หรือ การไล่ผีอันเป็นวัฒนธรรมเขตแดนของประเทศเกาหลี แล้วมาแต่งองค์ทรงเครื่องด้วยสูตรหนังสยองขวัญครบรสแบบหนังผีของผู้กำกับ เจมส์ วาน คำตอบเป็นหนังสยองขวัญสุดเบิกบานรวมทั้งช่างคิดประเด็นนี้นั่นเอง ข้างหลังดูหนังจบสิ่งที่ดูได้กระจ่างมากมายเป็นร่องรอยแรงจูงใจของหนังผีแบบเจมส์ วาน ที่อยู่ในแต่ละส่วนประกอบของหนัง โดยยิ่งไปกว่านั้นหลักสำคัญความเกี่ยวเนื่องในครอบครัว การเล่นกับพื้นที่รวมทั้งสิ่งของที่อยู่ภายในบ้านที่เกือบจะเสมือน The Conjuring หรือหนังในเครือญาติใกล้เคียงกัน ตลอดกาลจนถึงการสอดแทรกอารมณ์ขันเมื่อผู้แสดงอย่าง คยองฮุน ปรากฎตัวขึ้น แม้กระนั้นก็มิได้เป็นการเอาอย่างอย่างไร้ยางอายตรงกันข้าม มันยังเปี่ยมไปด้วยความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ที่บากบั่นหนีไม่ให้หน้าหนังไปเทียบกับงานหนังฮอลลีวูดเรื่องดัง แถมยังมีเกียรติที่พอเพียงแข่งขันกันได้อย่างสมศักดิ์ศรีอีกด้วย สำหรับฉากสยองขวัญที่ส่วนตัวคิดว่าน่าสยดสยองที่สุดหนีไม่พ้นการปรากฎตัวของผีหมอปราบผี และก็การหลบจากการจู่โจมของเหล่าผีเด็กที่ทำให้ ซังวอน ไม่บางทีอาจลืมตาได้ ซึ่งที่ตรงนี้นี่เองที่จัดว่าหนังสามารถทำเป็นอย่างเชื้อเชิญลุ้นระทึก น่าสะพรึงกลัว และก็สยองขวัญสมปรารถนาคนต้องการดูหนังผียิ่งนัก แต่ก็ตามอย่างที่บอกไปในย่อหน้าที่แล้วว่ามันเหมือนหนังผีของเจมส์ วานตรงที่มันจะต้องมีครบรสซึ่งก็ทำให้ตอนหลังของหนังทอนความน่าสยองออกแล้วไปเน้นย้ำให้ลุ้นระทึกไปกับการสืบสวนกล่าวโทษจริง ที่ก็ดันไปบอกเรื่องชนชั้นชนิดเดียวกันกับ Parasite อีก ซึ่งก็นับว่าเป็นใจความสำคัญร่วมที่คนทั้งโลกสามารถเข้าถึงได้แล้วก็ทำให้บทหนังของ The Closet มีประโยชน์ที่ทำให้ผู้ชมได้ออกมาแย้งกันต่อได้ดิบได้ดี แม้ว่าจะไม่เข้มข้นเท่าของหนังออสการ์เรื่องดังก็ตาม รวมทั้งแน่ๆแล้วว่าสำหรับประเทศเกาหลี หนังเป็นวัสดุเผยแพร่วัฒนธรรมด้วยเหตุดังกล่าว The Closet ก็เลยพาพวกเราไปรู้จักกับวัฒนธรรมหมอปราบผี หรือเชมัน ในลัทธิคุ้นชิน ซึ่งนับว่าเป็นรากทางด้านวัฒนธรรมของประเทศเกาหลี แถมรัฐบาลยังเกื้อหนุนการค้นคว้าวิจัยและก็การผลิตสรรค์งานแสดงจากรากวัฒนธรรมนี้อย่างเอาจริงเอาจังด้วย (มุ่งมั่นแค่ไหนก็ถึงขั้นสนับสนุนให้แปลงเป็นนาฏกรรมร่วมยุคแสดงที่โรงแสดงละครขนาดยักษ์) รวมทั้งดันพอเหมาะพอเจาะกับการพยายามส่งเสริมให้มันมาอยู่ในสื่ออันทรงประสิทธิภาพอย่างภาพยนตร์ โดยก่อนหน้าที่ผ่านมาวัฒนธรรมการไล่ผีก็อยู่ในหนังอย่าง The Wailing ของผู้กำกับท้องนาฮงจินมาทีนึงแล้ว และก็กับ The Closet มันก็ทำให้มีการเกิดผู้แสดงอย่าง คยอง ฮุน ที่เกือบจะไม่ได้มีความแตกต่างจากซูเปอร์ฮีโรมาปราบผีหรือหมอปราบผีหรูๆอย่าง คอนแสตนติเตียนน ของอเมริกาได้เลย ซึ่งก็ถือว่าเป็นการเอาวัฒนธรรมชามันมาขายให้ชาวโลกได้ทราบจะแบบเนียนๆได้อีกด้วย สรุปแล้ว The Closet ก็คือหนังผีมองบันเทิงใจๆนั่นแหละ มีทั้งยังฉากผีแฮร่..น่าขนลุกๆมีอีกทั้งฉากหลบผีเชิญลุ้นระทึก รับประกันคนใดกันที่ถูกใจตามหนังผีของเจมส์ วาน ก็คงจะได้อรรถรสไม่แพ้กัน แถมพ่วงด้วยวัฒนธรรมเชมันได้อย่างชาญฉลาดแล้วก็ยังบอกเรื่องชนชั้นต่อจาก Parasite มาเป็นเคล็ดลับการเฉลยคำตอบเรื่องได้อย่างชาญฉลาดเลยล่ะ

Continue Reading →